zondag 22 mei 2016

Grace and Peace

Al een poosje waren ze uit elkaar, gescheiden. Ik weet niet of het lang geleden was dat ze elkaar weer zagen. Maar het moment was onvermijdelijk dat dat zou gebeuren. Ik voelde mee, het moet ontzettend ongemakkelijk voelen. Tot mijn verbazing legde hij een hand op haar schouder en toen ging alles heel snel. Ze gaf hem een schop in zijn buik, waardoor hij achterover deinsde, daarna jammerde ze met gierende uithalen... 'hij heeft een mes en heeft me gestoken!'

Ik schrok wakker uit deze nare droom, nachtmerrie. M'n hart klopte sneller dan anders en een naar gevoel begon zich meester van me te maken. Totdat ik bedacht (of was het God die me eraan herinnerde?) dat ik de afgelopen dagen bezig was geweest de eerste verzen uit Efeze 1 uit mijn hoofd te leren. In gedachten proclameerde ik vers voor vers, maar al bij het eerste vers vond ik genoeg stof om rust te vinden bij God:
'I greet you with the grace and peace, poured out into our lives by God our Father and our Master Jesus Christ.'

 God holds us through every storm in life! when the winds blow and the waves crash he calms it all with his love:):
 
 
 

2 opmerkingen: