maandag 11 april 2016

Da's pas leven! (6)

Een huis als het Brandpunt heb je niet zomaar ingericht. Ik wist niet meer precies wat we allemaal gekregen hadden, maar een poos terug vond ik alle nieuwsbrieven die we in die tijd schreven en daar stond alles nog in!

I remember when my dad would come home from work, and his hands would look like this.:

De hulp die we kregen was hartverwarmend. Er kwamen bijvoorbeeld jeugdverenigingen van verschillende kerken en veel andere vrijwilligers helpen klussen. Op een gegeven moment werden we gebeld door een man, die samen met zijn broer een timmerbedrijf had. Hij had in het kerkblad gelezen over ons huis en wilde eens langskomen om te zien wat ze voor ons konden doen. Ze kwamen vele zaterdagen en hadden een groot aandeel in het bewoonbaar maken van het huis.

Tegen de tijd dat we gingen verhuizen waren we in contact gekomen met een directielid van een woninginrichting. Zij had gevraagd om een lijstje met dingen die we nodig hadden voor de inrichting van het huis. Na een tijdje kregen we een telefoontje. Deze vrouw had voor het hele huis vloerbedekking geregeld, inclusief 8 man om het te leggen! Ze gaf 6 nieuwe bedden met matrassen en 2 sets linnengoed per bed. En alsof dat nog niet genoeg was, 2 prachtige hoekbanken! We wisten niet zo goed hoe we onze dank konden overbrengen.

We hadden ook nog een trap nodig voor naar de zolder. Die werd ons aangeboden, maar na een hele avond passen en meten bleek dat het niet ging passen. We moesten ons erbij neerleggen en deden dat ook. Ook K (mijn man!:) deed zijn best om dat te doen, maar dat lukte niet zo goed. Hij dacht: 'We hadden een trap nodig. God heeft een trap gegeven... hoe kan het dat God een trap geeft die niet past?' Vervolgens is hij een hele dag bezig geweest en het resultaat is tot op de dag van vandaag een prachtige trap naar de zolder!

Een mooie voordeur stond op ons verlanglijstje. Maar we vonden dit niet een heel grote prioriteit. Het zou dus nog wel even duren, omdat het geld daarvoor ontbrak. Maar het was een mooie dag toen er op een dag 's avonds gebeld werd en iemand zei €600,- te willen geven voor de voordeur.

Dit alles bij elkaar gebeurde natuurlijk niet op een en dezelfde dag. Maar het was een grote bemoediging voor ons allemaal. Onze overtuiging werd er door gesterkt: Als God al zo voorzag in het materiƫle, dan zou hij zeker in de geestelijke benodigdheden voorzien!

Zelfs nu, na al die jaren bemoedigt het me opnieuw en ben ik gewoon nog een keer dankbaar!

Scandinavian Simplicity:


In deze serie haal ik mooie en minder mooie gebeurtenissen op, die we meemaakten in het Brandpunt. We vormden daar met twee singles een team en hadden ruimte voor nog 4 mensen die nog maar pas tot geloof waren gekomen. In de gemeente zagen we dat deze mensen vaak terugvielen, daarom wilden we ze een plek bieden, waar ze in alle rust en eenvoud met anderen Jezus konden volgen en er niet alleen voor zouden staan. Daarnaast was er nog ruimte voor 2 mensen die noodopvang nodig hadden en dat komt in een stad als Rotterdam regelmatig voor! Verder was ons huis altijd open voor mensen uit de buurt en uit de gemeente. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten