vrijdag 8 april 2016

Da's pas leven! (4)

Old church pews:

Ons nieuwe teamlid, we kenden hem goed. Het grappige was dat we al eerder aan hem gedacht hadden, maar dan als gast in ons huis en niet als teamlid. Toch durfden we het met hem aan.

Jaren daarvoor kwam hij in contact met onze voorganger. We hoorden de verhalen en leefden mee. Wat een zoeker naar de Waarheid! Hij had alles al zo'n beetje gehad, heeft zelfs jaren bij de Harechrisna beweging gezeten. Wat een feest toen we hoorden dat hij zijn leven aan Jezus had gegeven. En wat een geweldige blijdschap was er in de nog kleine icf gemeente toen verteld werd dat ze vuilniszakken vol met duistere boeken, cd's en alle mogelijke afgodsrommel naar het grof vuil hadden gebracht! We proefden iets van het feest dat in de hemel gevierd werd!
Je kunt je echter voorstellen dat het rijk van de duisternis dit niet zonder slag of stoot accepteerde. Wat een strijd is er geleverd voordat hij gedoopt kon worden! Soms kwam hij weken lang niet in de gemeente en maakten we ons ernstig zorgen. Dan zongen we speciaal voor hem 'Glorie aan God' en waren daardoor eigenlijk al overtuigd dat hij weer terug zou komen. Niet omdat hij zo sterk was, maar omdat God zo duidelijk Zijn werk was begonnen! En dan kwam hij weer! Dat ging zo een aardig poosje door. Langzaam maar zeker werd hij sterker in zijn geloof en werd zijn leven stabieler. Nog steeds alle glorie aan God!

We vroegen hem of hij met ons het Brandpunt draaiende wilde houden. Hij had hart voor mensen die Jezus nog niet kenden en had uit eigen ervaring ondervonden hoe moeilijk het was om staande te blijven, ook al stond er een biddende gemeente achter hem. Daarbij klikte het goed tussen ons alle vier. Wij hadden niet alleen hem door een moeilijke tijd geholpen, maar hij was er ook voor ons als we door een dal gingen. En, ook niet onbelangrijk, we konden ontzettend met elkaar lachen!



In deze serie haal ik mooie en minder mooie gebeurtenissen op, die we meemaakten in het Brandpunt. We vormden daar met twee singles een team en hadden ruimte voor nog 4 mensen die nog maar pas tot geloof waren gekomen. In de gemeente zagen we dat deze mensen vaak terugvielen, daarom wilden we ze een plek bieden, waar ze in alle rust en eenvoud met anderen Jezus konden volgen en er niet alleen voor zouden staan. Daarnaast was er nog ruimte voor 2 mensen die noodopvang nodig hadden en dat komt in een stad als Rotterdam regelmatig voor! Verder was ons huis altijd open voor mensen uit de buurt en uit de gemeente. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten