donderdag 21 april 2016

Da's pas leven! (15)

.:

Toen kwam er een moment van afscheid nemen, de eerste bewoners waren zo'n half jaar tot een jaar bij ons geweest. Het was tijd dat zij ons gingen verlaten. Dat was nooit leuk. Toch hadden we niet veel tijd om daar lang bij stil te staan, omdat er alweer nieuwe gasten kwamen. Een Chinese jongeman nam zijn intrek bij ons. Maar die hebben we niet vaak gezien. Hij werkte ontzettend hard en kwam altijd te laat aan tafel. Er kwam ook een Afrikaan bij ons wonen en nog een Irakese vrouw, die onder het bewind van Saddam Hoesein behoorlijk wat had meegemaakt. Ook kwam toen een Zuid-Afrikaanse jongen. Volgens mij heeft hij heel wat harten gestolen. Hij was eerlijk, in zijn zoektocht naar God en over zijn leven. Eerst kwam hij elke avond op bezoek, koffie drinken, spelletjes, dagsluiting. Uiteindelijk kwam hij bij ons wonen.

Een ander stel waar we intensief mee optrokken, was een Egyptische man en een vrouw uit Mongoliƫ. Beiden waren tot geloof gekomen en gedoopt. Doopdiensten waren altijd een feest in de ICF (en nog!). Ze woonden een paar straten verder. Deze vrouw hielp me met de strijk en we praatten eindeloos over het geloof en over van alles en nog wat. Ook zij hebben vaak hun huis open gezet voor iedereen en menig feest werd daar gevierd. Nog steeds word ik verdrietig als ik aan hen denk. Hun huwelijk is uiteindelijk stuk gelopen en hij is weer moslim geworden. Ze zijn uit het oog geraakt, maar nog steeds niet helemaal uit m'n hart!

Na 1 1/2 jaar als team samengewerkt en gewoond te hebben, kwam het moment behoorlijk onverwachts dat de andere twee teamleden ons zouden gaan verlaten. Een had de liefde van zijn leven gevonden en zou met haar in het huwelijk treden. De ander wilde een intensieve studie gaan volgen, wat niet samenging met het intensieve leven wat ze nu leidde. Het hakte er wel even in. We zijn er een avond op uit geweest met z'n vieren en hebben goede gesprekken gehad. 
Gelukkig hadden we al gauw iemand anders gevonden die ons kwam versterken. Dat was een heerlijk mens, waar we ons allebei thuis bij voelden. We konden open en eerlijk naar elkaar zijn en ook verschrikkelijk gek doen en lachen. Dat was, zeker in de periode die kwam, heel hard nodig!

Italiaanse Fiat 500 voor het echte vakantie gevoel!:


Geen opmerkingen:

Een reactie posten