zaterdag 16 april 2016

Da's pas leven! (11)

.:

Door uitnodiging van iemand die ons kwam opzoeken, kwam er een Antilliaan bij ons binnen. Het bleef niet bij die ene keer, als snel kwam hij 5 dagen in de week bij ons eten en koffie drinken. Hij voelde zich veilig bij ons, al was ik een beetje bang voor hem. Hij was dakloos en onberekenbaar, wat overigens niet bij elkaar hoeft te horen! Na een tijdje sliep hij iedere keer als hij kwam in onze kelderruimte. Om allerlei redenen konden we hem 's nachts geen bed aanbieden. en dat betekende dat hij 's nachts vaak rondliep door de stad. Hij was vies en regelmatig waste hij zijn kleding bij ons. Daarbij had hij nogal eens een flinke driftbui. We vonden het moeilijk, was het veilig genoeg voor de kinderen en de andere bewoners?
Door de slechte en gevaarlijke situatie is hij keihard gaan werken om zijn leven weer op de rit te krijgen. Wij supportten hem op de achtergrond, maar hij moest het wel zelf doen. Na een periode heeft hij een kamer gevonden, zag hij er weer schoon uit en stonden zijn ogen veel rustiger. Hij vertelde:
'Jullie huis was op een gegeven moment de enige plaats waar ik nog tot rust kon komen. Ondanks mijn driftbuien, lieten jullie me iedere keer weer binnen komen, ik wil wat terug doen!' 
Als teken van dankbaarheid kwam hij een aantal weken af en toe voor ons koken,
Antilliaanse kip ofzo.
Hoe het daarna met hem verder is gegaan weten we niet.

 :

Geen opmerkingen:

Een reactie posten